მე ნანა სოზაშვილი ვარ, თუმცა ჩემი ბავშვობის გვარი
ოზგელდაშვილია.
ულამაზესი
ხანაა ბავშვობა, როდესაც ყველა შენზე ზრუნავს და თავი სამყაროს ცენტრი გგონია ... დიდი
სიყვარულით მახსენდება ჩემი ლამაზი მამიკო, რომელიც აღარ მყავს და ძალიან მენატრება...
ჩემოსაყვარელო
დედიკო, შენც ყოველდღე მენატრები,ისევე როგორც ბავშვობაში, მიუხედავად იმისა, რომ ახლოს ვცხოვრობ და ხშირად გნახულობ. გახსოვს, ერთი კვირით სოფელში, რომ დამტოვე ბიცოლასთან და მე
ატირებული დაგხვდი... ახლა აღარ ვტირივარ, თუმცა ისევე მიყვარხარ, როგორ მაშინ ბავშვობაში...
.
No comments:
Post a Comment